Kuytu köşelerde Bir yalnızlık bekler durur beni Bilmem neden böyleyim Hep hüzne mi açılmalı kapılarım? Yoksa bir arayış mıdır bu? Senden sonra Seni anlamaya adamak mı kendimi? Bir boşluk ki büyür de büyür içimde Ne şehir yatıştırır beni Ne de gülmek için yazılmış cümleler Kitaplar arasına sıkıştırılmış Kuru bir yaprak misali Sanki kalabalıklara düşmüş Dilenen aciz bir ihtiyarım Küçük bir su birikintisiyim belki de Bundandır her hal korkularım Yaklaştıkça yaklaşır hayalin Yaklaştıkça yakar kavurur içimi Kızıl bir kor gibi varlığın Oysa daha düne kadar Sokaklara dökülmüştü gülücüklerimiz Umursamaz adımlar atıyorduk seninle Yarına yaklaşmak için bugünü satıyorduk Telaşlı ama kalabalık bir hayat yaşıyorduk Mavi kapaklı defterime Pembe notlar düşmüşüm senli Saçının bir teli kalmış yapraklar arasında Oysa ben senin saçını hiç görmedim ki Kuytu köşelerde Bir yalnızlık bekler durur beni Neden bilmem ki bu kalp ağrılarım Neye uzanmak istiyor ellerim Bilemiyorum Tek bildiğim Senden önce yalnızdım Sen vardın yalnızdım Sen yoksun yine yalnızım
Anasayfa
» AÅŸk Åžiirleri 
