Zarifoğlu’nun yıl 1978’de Mavera Dergisinin 17. sayısından itibaren okuyucularla yaptığı mektuplaşma Beyan Yayınları tarafından bir kitap haline getirilmiş. Kitaba önsöz yazan, “ Cahit’in Okuyuculara Mektupları’nın Kısa Hikâyesi” başlığının altında Rasim Özdenören’in imzası bulunuyor. Arkasından değerli yazarlarımızın Zarifoğlu hakkında zarifçe düşüncelerini (söyleşiler) paylaşmışlar. Kitabı okurken farkında olmadan sizde de bir istek beliriyor, mektup gönderme isteği. Kendimi o kadar çok kaptırmıştım ki bir ara adresini aramaya başladım sayfaların arasında.

Yarım Kalan Dua diğer bir değimle bir savaşın adıdır.Hamza çocuklu evresinden itibaren okuyucuya tanıtılır.Çocukluğu ve geçirdiği derin hüzünler Hamza da olgun bir ruh ve sabır gibi önemli yansımalara neden olmuştur.Karşılaştığı engelleri sıçrama tahtasına dönüştüren Hamza’nın en büyük düşmanı cahilliktir.
Çevresinde yaşayan insanlar bu cehalet yüzünden  birbirlerine zarar vermektedirler. Bu zararları en az’a indirmeye çalışan Hamza zamanla bu insanların nefret eksenine girer! Girmekle kalmaz ciddi ölçüde kin besleyen düşmanlar edinir.

Diğer yandan okul serüveninde iyi bir finale erişme çabaları devam etmektedir.

Cehaletle yaptığı mücadele ona bazı zararlarda vermektedir. Öyle ki üniversite sınavında çok iyi bir yer kazanmış olmanın haberini dahi alamamıştır.

Mehmet Kuvvet Trabzonlu bir şiir işçisi… Daha düne kadar böyle anılıyordu; fakat artık ona bir de “öykü yazarı” sıfatını eklememiz gerekecek. Zira değerli şair ve yazar dostum Mehmet Kuvvet “Somas’tan Ay Işığına” adlı bir öykü kitabı çıkardı geçenlerde. Bugüne kadar şair olarak bildiğimiz ve şiirlerini zevkle okuduğumuz Mehmet Kuvvet’in “Somas’tan Ay Işığına” kitabı yayınlandıktan sonra onun aslında gizli bir öykücü olduğunu da keşfettik.
Mehmet Kuvvet’in mesleği öğretmenlik, Biyoloji öğretmenliği… Aslında şiirle de, öyküyle de ilgisi yok mesleğinin. Fakat şair ve yazar olmak için edebiyat öğretmeni olmak gerekmiyor. Nice edebiyat öğretmenleri var ki iki satır yazı yazmamışlardır ömürleri boyunca.

Kalem erbabı, ölümü tutsak eden yiğittir. Bir şair son nefesini verince değil, aslında okunmayınca ölür. Şairi öldüren şey; nefes alsa da, almasa da her halükârda yok farz edilmektir. Türk şiirinin, duruşu sessiz olsa da, gür sesli şairlerinden biriydi Turgut Uyar… İç dünyasındaki çalkantıların dış suskunluğuna isyan eden bir vakarı vardı. Ağustos'ta geldiği dünyadan yine bir başka ağustos gününde göçtü O... Fakat geldiğinde boştu heybesi; göç kervanının başında menzile ilerlerken şiir heybesinin ağırlığı omuzlarını çöktürüyordu.
"İkinci Yeni" diye adlandırılan şiirin ağır toplarındandı Turgut Uyar… Dili yalındı, anlatımı sadeydi, ama şiirinde bazılarına zor gelecek bir merkezi derinlik ve iç ağırlık vardı. Hattat bir babanın oğlu olan Uyar, sanatın en önemli kollardan biri olan şiire sevdalanmıştı.