Hicran Dergisi

Meryem BEYAZAL

Hepsi Hepsi Bir Yürek

Karmı olmalıydı güvenmenin bedeli dağa? Kar, yağmur ve boran. Dilsiz sevdalara tutulmuş yolların bile hicranı bunca yakmazken toprağı, yangın mı olmalıydı umuduna bölünmenin bedeli dağa? Bir yangın ki, hiçbir ateşin tanımlayamayacığı kadar derin, ibrahimler sınandı korunda, bir yagın ki, hiçbir zehirin kıvrandıramayacağı kadar acı, eyyubi sabırlar denendi sancısında. Alevinde yıkanabilir mi şimdi sabrın, nicedir yaban bu yürek, çekingen ve ürkek, ne İbrâhîm ne eyyub ateşin ortasında. 
Ayağımda bir zincir var ağıt gibi umuda. Her halkasında bir baldıran zehiri. Binlerce ölüm getirir bana bu sevdadan. İnanmazdım oysa yenileceğimi guruba, yani sevdaya. Sükün en sevdiğim sözcük oldu şimdi. Karanlık en sevdiğim libas gözyaşlarıma. Yaşamımda benden fazla yer edindi. Üşüyor artık değdikçe avuçlarıma beklentilerim. Geri dönen dualar gibi düştü ellerimden bir bir. Yürüyor mu, koşuyor muyum bu yazgı elinden? Mahküm muyum, azademi neyim ben? Uçurumundan mı düştüm bu dağın, uçurumuna mı bilmeden, saldın beni yangınlara nesin sen? Neyin bedelisin bende, hangi günahıma karşılık ateşten acı? İçtiğim bir bardak çayın bile zehire karıştı tadı. Bu kadar zor mu olmalıydı teveccuh etmek bir dağa. Bu kadar çetin mi soyunmak dağdan sevdaya? Değilmi ki sırtımı verdiğim hepsi hepsi yüreği taştan bir dağdı, güneşe sevdalansam belki bu kadar yakmazdı,