Hicran Dergisi

Bu Nasıl Anlayış?

İnsanın kendini, ama her konuda, her zaman kendini haklı görmesi; çağımızın
hastalıklarından biri olmalı. Birileri ülkeyi bölmeye çalışıyor haklı, birilerirejimi değiştirmeye çalışıyor haklı, birileri mevcut statükoyu, yani rejimi korumaya çalışıyor haklı, anlamak zor tabi. Şimdi bunların hepsi haklıysa,haksız kim?..

Beni anlamalısınız. Benim her uygulamam, her konuştuğum doğru ve makul
karşılanmalı. Ben istediğim gibi konuşmalıyım. İstediğim gibi hareket etmeliyim.Benim düşüncelerimin aksine düşünce geliştirmeyin, çünkü incinirim, bu da demokratik olmaz. Demokrasi varsa, benim dediğim olur ama, sadece benim dediğim.Ben neye inanıyorsam, ben ne düşünüyorsam, ben ne yapıyorsam o doğru ve ancak o demokratiktir. Benim ak (!) dediğime, sen kara diyemezsin. Dersen, seni yerden yere vururum ve seni baskıcı, seni antidemokratik ilan ederim. Varsa da ben,
yoksa da ben (!)…

Hoşgörü Sınırları

  Ailenin, bir toplumun, bir ülkenin varlığını devam ettirebilmesi için hoşgörünün var olması kaçınılmazdır. Hoşgörünün olmadığı yerde; hiçbir şey sağlıklı gitmez ve sonuçlanmaz. O zaman, hoşgörü nasıl olmalı ve nasıl uygulanmalı? Hiçbir şey sınırsız olamayacağına göre, hoşgörünün de sınırları olmalı diye düşünüyor insan. Hele söz konusu olan ülke yönetimi ise; hoşgörü kaçınılmaz ve zaruret oluyor. Hoşgörü de nereye kadar ve nasıl? Bir ülke dediğimizde; o ülke sınırları içinde yaşayan ve o ülkenin bayrağı ve yönetimi altındaki insanları akla gelir. Burada ülke kadar, o ülkenin insanları da önemlidir ve hatta önce ülke insanı, sonra ülke gelir… Yeryüzünde var olan her şey ve hatta din, insanlara hizmet içindir. Yeryüzünün en yüce varlığı insan olduğuna göre; yeryüzü nimetlerinin tamamı insana hizmet için vardır ve insandan sonra gelir ve gelmeli.