Hicran Dergisi

Fahrettin PETRİCLİ

Benim Adım Aşk

Zirvelerdedir yerim. Ya olurum, ya ölürüm...

Olursam zirvelerde uçarım. Kaf dağında gönül bahçesinin en güzel çiçeklerini, en güzel güllerini yetiştiririm. Gönül bahçesinin bahçevanı benim. Öyle çiçeklerdir ki bunlar, kokusunu sadece aşıklar, sevgililer, sevdalılar ve en çokta karasevdalılar duyarlar.     Bir volkan olur içim kaynarım, yanarım yakarım. Zevk alırım yanmaktan. En büyük mutluluktur bana sevda ile yanmak, kavrulmak... Kalbim gönlüm sevgiliyle bütünleşir. Mesafeler önemini yitirir. O'nun kalbinin ritmine uyar kalbim. Heyecenlandığında heyecanlanırım. Sevindiğinde sevinir mutlu olurum. Üzüldüğünde üzülür, kahrolurum. Korktuğunda korkar paniklerim. Başım döner sevda ile. Bilmeyenler tansiyonun bir oyunu zannederler. Gülümserim. Tuzlu ayran verirler çare diye...

Fahrettin PETRİCLİ 

Ne Oldu Sana? 

Bir zamanlar dünyada hüküm sürerdin,
Mazlumun yarasını hemen sarardın,
Hakka karşı geleni yere sererdin,
Şimdi ne oldu sana, neden suskunsun?

Fahrettin PETRİCLİ

 İnsan Kalbi Toprak Gibidir...

İnsan topraktan yaratılmıştır. Fıtratında toprağın özelliklerini taşır. Sadece maddi olarak değil manevi olarak ta bu böyledir. Ve insanda madde ile maneviyatın buluştuğu, birleştiği organ kalp, yürek...İşte insan kalbi de öyledir. Eğer sevgi ekilmezse, zamanla yabani otlar biter. Nedir bu yabani otlar?
Nefret, çekememezlik, bencillik vesaire...
Özellikle çocukluktan başlayarak insanın eğitiminde buna çok dikkat etmek gerekiyor. Sevgisiz yetişen bir çocuk maddiyatçı ve bencil olacaktır. Menfaati için her şeyi ezmeyi göze alacaktır.
Ya yetişkin insanlar? Onlarda durum değişir mi?Hayır değişmez. Nasıl olsa sizi seviyor diye bir insanı önemsemezseniz, çantada keklik gözüyle bakarsanız gün gelir kalbinde sevginizden kırıntı bile bulamayabilirsiniz. Daha kötüsü sevginin yerini kin ve nefretin aldığını görmenizdir.