Tarih yapmak, tarihe geçmek. Bu iki kelimeyi söylemek çok kolay. Kelimeler, cümleler, konuşmalar, halk tabiriyle, “edebiyat yapmalar”, “hamasi nutuk atmalar” her zaman karşımıza çıkan, sık sık gündeme gelen rutin olaylardır. Gelin tarih yapalım, tarih yazalım demekle olmuyor. Çok konuşmakla meseleler çözümlenmiyor. Yattığımız yerden, bir elimiz yağda, bir elimiz balda hiçbir sorun çözümlenmiyor. Tarih yapabilmek ve yazabilmek için; terlemek, dünyaya kendini tanıtmak, varlığınla dünya devletlerine karşı; “ben Müslüman Türk’üm, benim yönetimimde kimse; inancından, düşüncesinden, ırkından dolayı kınanmayacak, herkese adaletli davranılacaktır.” Anlayışını ikame etmek...
Bu günkü Suudi Arabistan devletinin Mekke Şehrinde dünyaya gelen Ahmet ismindeki son peygamberin öğretilerine inanan insanların dinidir. Zira sonradan ailesi, arkadaşları veya bazı rivayetlere göre Allah tarafından Muhammed diye isimlendirildiği söylenen bu peygamber, Allah’ın, ilahi bir kitap ile birlikte insanlara doğru yolu göstermesi amacıyla gönderdiği son peygamberdir. Her ne kadar İsa(as)’ın yeryüzünü tekrar şereflendireceğini biliyor isek de, o yeni bir kitap ve yeni bir din öğretisi ile gelmeyeceği için Muhammed(as)’ın son peygamber olduğu açık ve net bir bilgidir. Bütün Müslümanlar da bunun böyle olduğuna inanırlar. Allah, son peygamber olan Muhammed(as)’a da, son ilahi kitap...
Okuldaki öğrencilerin, öğrenciliğinin sağlıklı olarak sonuca varması için kılavuzunu iyi seçmesi gerekir. İnsanların hayatlarında ki seçmiş olduğu model insanlar çok önemlidir. İnsanların çoğu önde ki, büyüklerine bakarak bazı konuları değerlendirerek öğrenirler. Özellikle yeni nesil için karar alma noktasında model insanlar çok önem arz eder. Yeni neslin iyi yönlerinden biri de sorgulayıcı özelliğe sahip olmalarıdır. Sorgulamak çok güzeldir. Oldubittilere evet dememek güzeldir. Hayatta gerçek birdir. Bu gerçekleri paylaşırken genç nesle iyi örnek olmak zorundayız. Asıl problem biz büyüklerin örnek alındığımızın farkında olmamıza rağmen yanlışa bizlerin imza atması...
Ehlullah şöyle buyurur:
“Hayvan ruhunun kıymeti nedir? Hele bir kasaplar çarşısından geçiver! Nice kelleler, işkembeler üzerine konmuş, nice et ve kuyruklar, parça parça ayrılmıştır.”
Adam gibi yaşamak Allah’ın buyurdukları ile olur. Allah’ın emirlerini ne uğruna çiğniyoruz? Dünya hayatına, nefse, şeytana esaretten kurtulmak ve Allah’ın huzuruna layık olmak için neler yapıyoruz? Allah’ın emirlerini ortadan kaldırmaya kalkanların nasıl ortadan kalktığına bir bakalım:
Şems Suresi:
14- “Fakat onlar peygamberi yalanlayıp deveyi kestiler. Rableri de günahlarını başlarına geçiriverdi de orayı dümdüz etti.”
Ehlulah tefsirinde şu açıklamalara yer verir:
Adını hasret koydum... Uzaklarda yanıp sönen bir yıldızdı gözlerin, sen hasretimdin. Hep sensizdim ve özlemekten öyle yoruldum ki korktum sevmekten. Aşktan anladığım beklemek oldu, özlemek oldu, ağlamak oldu gecelerce. Bir vardın bir yoktun, sonu hep kötü biten masallar gibi... Bir kez olsun dokunamadım yüreğine, ellerini saramadım, anlatamadım sana; yüreğine aşkı yazamadım. Hep bekledim. Beni gör, beni anla, beni duy diye hep sustum. İçimde çığlıklar attı yaram, ben sustum, hep sustum... Sen hiç bilmedin bir gerçeği, ben seni severken kendime ihanet ettim. Ulaşılmazım, hasretim, bu yalnızlıklarda yokoldum, sen beni hiç görmedin. Tutunduğum yüreğini alıp gittin o uzak şehirlerden...
Halkın içinden, halkın istekleri doğrultusunda, halka hizmet için seçilir siyasiler. Sadece seçimden seçime, yalnızca oy zamanı halkı hatırlamazlar. Seçimle gelinen makamlar, atama yoluyla ulaşılan mevkilerin hepsi böyledir. Mesele sadece makam ve mevki meselesi ile bitmiyor. Ticaret yapan, sanayi ile ilgilenen, fabrikalar kuran, ülkenin ekonomisini elinde tutan herkes aynı pozisyondadır. Durum böyle olunca; her insan, her görevli ve her makam sahibi işini, bulunduğu görevin sorumluluğunu idrak eder ve sonuçta halka daha iyi hizmet etme yolları arar. Zaten; hiç kimse; “ben halk değilim, halkın içinden gelmedim, halkı tanımıyorum, halkın isteklerine kulak tıkıyorum, halkı kendimden aşağı...
Bu yazıyı yaşımın etkisiyle yazdım. Bir teyze sabahleyin çokta gençti dedi. Dün öldü. Bugün salası okunan kişi için. Yaşı kaçtı dedim?
Elli dedi. Benim yaşımın da elliye ramak kalmasından esinlenerek yazdım. Biraz da sitem ettim. Sabah sabah teyze dedim. Kul hakkına dikkat etmezdi dedi.
Özür diledim ve ayrıldım. Kul hakkı dedi teyze.
Kul hakkının ne kadar ağır günah olduğunu öğrenmek isteyenlere peygamberimizin son günlerini kısaca hatırlatmakta fayda var.
O, büyük peygamber kıyamet gününde ki kul hakkının günahının ağırlığını biz ümmetine ne kadar sorumluluk gerektirdiğini açıklamak için üç gün sahabeye sorar.
Toplumdaki yaygın inanca göre “din vicdanî bir olgudur, herkes dinini vicdanında yaşamalıdır.” Doğrudur, iman sahipleri, her zaman doğruyu işaret eden vicdanlarının sesini dinleyen insanlardır. Ancak din, kişinin sadece kendi içinde yaşaması gereken bir olgu değildir. Allah'ın önemli buyruğudur; her inanan Rabb'inin nimetini durmaksızın anlatmakla, iyiliği emredip kötülükten sakındırmakla ve “yeryüzünde fitne kalmayıncaya kadar” fikir mücadelesi yapmakla sorumludur. Dini bir yerlere hapsetme düşüncesi, Kur'an'dan habersiz olan ya da Allah’tan yüz çevirerek yaşayan kişilere ait çarpık bir görüştür. Allah'a aşık insanın kalbi o aşkla çarpar, dili O'nun emriyle ve dilemesiyle her...
Kardeşlerim! Vatanı sevmek, vatanı korumak Müslüman milletimizin ruh yapısında vardır. Zaten dinimizin temel kurallarından biride yurt savunması ve vatan sevgisidir. İbadetlerimizi rahat yapabilmek için özgür bir vatana ihtiyacımız vardır. Bu itibarla özgürlük olmayan yerde ibadet yapmakta mümkün değildir. Bunun içindir ki, yurt savunmasından kaçmak dinimize göre büyük günahlardan sayılmıştır.(1) Vatan, din, namus mefhumları Müslümanlar için kutsal kavramlardır. Müslüman ecdadımız bu yüce değerler için tarihin her döneminde mallarını, canlarını seve seve feda etmişlerdir. Vatan savunması gerektiğinde farzdır. Cenab-ı Hak şöyle buyurmuştur: “ Ey...
Bu günkü Filistin özerk bölgesinin Beytüllahim kentinde doğup, İsrail sınırları içindeki Nasıra kasabasında yaşadığı ve daha sonrada bazı din bilginleri tarafından çarmıha gerilerek öldürüldüğü sanılan fakat gerçekte ise Allah katına yükseltilen İsa(as)’ın öğretilerine ve onun temsil ettiği bu dine inanmaya İsevilik ya da Hıristiyanlık denilmektedir. Allah, İsa(as)’a tıpkı Tevrat gibi bir hidayet kaynağı olan İncil’i vermiştir. Yani İncil de Tevrat gibi mükemmel bir ilahi kitaptır. Zaten bir kitabın, ilahi kitap olup da, mükemmel ve evrensel bir kitap olmaması mümkün değildir. Çünkü o kitapların hakiki sahibi, tüm evrenin sahibi olan Allah’tır. İseviler, İncil...
Allah’ım!
Sultanlığının azametine, zatının celaline layık olan hamd sana mahsustur. Salât ve selam Resulüne ve onun pak ehlibeytine olsun
Ey, evreni kaplayan buyrukların sahibi, yüce Allah’ım!
Ey, uzayda sakin sakin yüzen, yörüngelerinde istikrarlı şekilde, ahenkle hareket eden yükselen yıldızları, buyruğuna uyduran yüce Allah’ım!
Senin vaatlerin haktır. Vaat ettiğin şiddetli sarsıntının dünyayı sarstığı, daha büyük sarsıntının ardından geleceği, insanların kalplerinin titreyerek çarpacağı ve gözlerin yere bakacağı günden merhametine sığınırım.
|
|
